تبلیغات
مهتاب موعود - اشعار شب عاشورا
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            فروغ مهتاب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من



امام‌ خمینی‌(ع‌) پس‌ از شكستن‌ سد، دروازه‌های‌ حكمت‌ و معنویت‌ قرآن‌ را به‌سراسر جهان‌ گشود و همچون‌ خورشید فروزان‌ و ماه‌ درخشان‌ در آسمان‌ دین‌، پرده‌ ازحقایق‌ قرآن‌ و ‌ كلمات‌ ائمه‌ اطهار(ع‌) برداشت‌ و دنیای‌ قرن‌ بیست‌ و یكم‌ را به‌دانشگاهی‌ بس‌ شگرف‌ در فراگیری‌ الفبای‌ زبان‌ عرفان‌ علوی‌ تبدیل‌ كرد و همچنین‌ ابواب‌كرامت‌ و اسرار قدرتهای‌ خارق‌العاده درونی‌ را به‌ روی‌ انسان های‌ این‌ عصر، بالاخص‌مشتاقان‌ فتوت‌ و جوانمردی‌ خویش،‌ باز نمود. استاد یعقوب قمری شریف آبادی
نظر شما در مورد وبلاگ من چیست؟





برچسبها
عاشورا

دعای نیمه شب

 

این جا به پشت خیمه صداها چه آشناست                     

  آری صدا صدای مناجات کربلاست

امشب شب نماز و مناجات و گریه است                     

          فردا زمان، زمانِ ملاقات با خداست

از خیمه ای صدای تلاوت رسد به گوش                       

       این صوت دلنوازِ علی اکبر از کجاست؟

سوز و دعا و آه و نوا از کجا رسد؟                  

               گویی حسینِ فاطمه در حال التجاست

انگار این وداع شب آخر است و بس           

            از هر کسی سراغ کنی، کار او دعاست

امشب میان خیمه و سجاده و حرم     

                فردا به خون و خاک، سلیمان کربلاست

عباس، در قنوت شبش آرزو کند       

             یا رب مرا ببخش اگر آب پر بهاست

سجاد در دعا چه طلب از خدا کند       

                یا رب! تنِ نهیف من افسوس مبتلاست

زینب دعای نیمه شبش جز حسین چیست؟     

                تنها نه بر حسین که بر آل مصطفاست

گاهی صدای گریه یک شیرخواره است           

     لالای دختری ست، چه دردانه، خوش صداست

این نازدانه ها که دل از خیمه برده اند  

  یا رب قنوتشان چه غریبانه، با حیاست

محمود ژولیده

ناز کم کن

مُردم از دل واپسی بس که پریشان خاطرم

سایه ات تا بر سرم باشد خدا را شاکرم

دیگر از امروز یک لحظه مشو از من جدا

تو شبیه کعبه باش و من شبیه زائرم

در نماز شب دعا کردم نبینم داغ تو

تو سلامت باشی اما من بمیرم حاضرم

تو به فکر حنجرت باش و غم من را مخور

دختر زهرایم و در حفظ معجر ماهرم

دست خود روی سرم بگذار و یا ستار گو

بوی خاک چادر مادر گرفته چادرم

ناز کم کن ای نگار نازنینم یا حسین

ترس من این است داغت را ببینم یا حسین

قاسم نعمتی

***

مست شراب عشق

هر که بیرونی بُد از مجلس گریخت                      

            رشته الفت ز همراهان گسیخت

دور شد از شکّـر ستانش مگس              

                     وز گلستان مرادش، خار و خس

خلوت از اغیار شد پرداخته                        

               وز رقیبان، خانه خالی ساخته

پیر میخواران، به صدر اندر نشست             

                        احتیاط خانه کرد و در ببست

محرمانِ راز خود را خواند پیش         

                         جمله را بنشاند، پیرامون خویش

با لب خود گوششان انباز کرد        

                       در ز صندوق حقیقت، باز کرد

جمله را کرد از شراب عشق، مست    

                  یادشان آورد آن عهد الست

گفت شاباش این دل آزادتان           

                         باده خوردستید، بادا یادتان

یادتان باد ای به دلتان شور می       

         آن اشارت های ساقی پی ز پی

اینک از هر گوشه یی جـّـم غفیر      

               مر شما را می زند ساقی صفیر

کاین خمار آن باده را بد در قفا                  

                     هان و هان آن وعده را باید وفا

گوشه ی چشمی نماید گاه گاه                  

   سوی مستان می کند، خوش خوش نگاه

عمّان سامانی

***

عاشورا

شبیه مادر من

 

داری عقیله خواهر من گریه می کنی

آیینهء برابر من گریه می کنی

از لا به لای خیمه دلم تا مدینه رفت

خیلی شبیه مادر من گریه می کنی

دل شوره می چکد ز نگاه سه ساله ام

وقتی کنار دختر من گریه می کنی

من از برای معجر تو گریه می کنم

تو از برای حنجر من گریه می کنی

امشب برای ماندن من نذر می کنی

فردا برای پیکر من گریه می کنی

امشب نشسته ای و مرا باد می زنی

فردا به جسم بی سر من گریه می کنی

 علی اکبر لطیفیان

***

خلوت‌سرای قدس

گفت: ای گروه هر که ندارد هوای ما     

       سر گیرد و برون رود از کربلای ما

ناداده تن به خواری و ناکرده ترک سر      

   نتوان نهاد پای به خلوت ‌سرای ما

تا دست و رو نشست به خون می نیافت کس 

   راه طواف بر حرم کبریای ما

این عرصه نیست جلوه گه روبه و گراز      

  شیرافکن است بادیه ی ابتلای ما

هم‌راز بزم ما نبوَد طالبان جاه             

     بیگانه باید از دو جهان آشنای ما

برگردد آن‌که با هوس کشور آمده           

    سر ناورد به افسر شاهی گدای ما

ما را هوای سلطنت مُلک دیگر است       

      کاین عرصه نیست در خور فرّ همای ما

یزدان ذوالجلال به خلوت سرای قدس       

    آراسته ست بزم ضیافت برای ما

برگشت هر که طاقت تیر و سنان نداشت          

    چون شاه تشنه کار به شمر و سَنان نداشت

منبع:تبیان





نوع مطلب : ترانه عشق، 
برچسب ها :
          
پنجشنبه 16 آبان 1392
پنجشنبه 16 شهریور 1396 09:35
Oh my goodness! Awesome article dude! Many thanks, However
I am having problems with your RSS. I don't understand why I am unable to subscribe to it.
Is there anyone else getting the same RSS issues? Anybody who knows the
answer can you kindly respond? Thanks!!
دوشنبه 28 فروردین 1396 19:12
Unquestionably believe that which you said.
Your favorite justification seemed to be on the internet the easiest thing to
keep in mind of. I say to you, I definitely get annoyed even as other folks think
about concerns that they just do not recognize about. You managed to hit the nail upon the top
and also outlined out the whole thing without having side effect , other
folks can take a signal. Will likely be back to get more.

Thanks
یکشنبه 13 فروردین 1396 07:44
Tremendous issues here. I am very glad to see your post.
Thanks a lot and I'm having a look ahead to touch you. Will
you kindly drop me a mail?
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • تعداد کل پست ها :